Enkele bekende kunstenaars toegelicht

In 1904 is Dali geboren, in Spanje net onder de Frans grens, een dorp Figueres, aan de voet van de Pyreneeën. Daar leerde hij de schilderkunst van een vriend van zijn vader (Ramón Pichet). Dali was al op zeer vroege leeftijd geïnteresseerd in andere kunstenaars (vb: el Greco en Michelangelo). Deze waren vooral kubisten en impressionisten, zeer logisch dat hij dan in het begin van zijn carrière zich vooral hierop baseerde.

Hij ging in Madrid studeren en later zelfs in Parijs (1924), waar hij Picasso leerde kennen en hiermee de aanverwante surrealistische schilderkunst. Dali begon vanaf dan zijn surrealistische periode, deze zou tot 1940 duren wanneer hij naar Amerika vertrok om te vluchten van de oorlog. In Amerika (waar hij 25 jaar zou verblijven) was hij gericht op klassieke kunst, niet enkel vele schilderijen, maar ook juwelen en wetenschap kregen zijn aandacht.

In 1965 keerde hij terug naar zijn geboorte dorp. Zijn vrouw, Gala Diakonoff, stierf in 1982, zij was 89 jaar oud. Dali zelf overleed in 1989.

Picasso is in Spanje geboren te Malaga. Hij is van 1881 en leefde een zeer lang leven tot in 1973. Behalve schilderen deed hij beeldhouwden en schetsen, hij was een kunstenaar die niet gaf om het middel, maar om het resultaat en het gevoel. Zijn eerste kunstwerken waar hij mee begon waren vooral zeer zwartgallig. Picasso woonde rond die tijd in Parijs waar er armoede heerste en dit maakte hij ook duidelijk op schilderijen. Na enkele jaren begon hij faam te verwerven en hiermee ook een lichtpunt in de duisternis, hij gebruikte meer lichte tinten en de onderwerpen waren minder duister.

Hierna volgde kubistische en klassieke periode, tijdens de klassieke periode deed hij vooral aan beeldhouwden en maskers ontwerpen. In 1925 kwam het surrealisme op, dit inspireerde Picasso om terug te gaan naar zijn pen en penseel. Rond deze tijd ontmoete hij ook Dali waardoor ze de surrealistische periode samen doormaakten. Vanaf hier begon hij steeds abstracter te tekenen en uiteindelijk werden zijn schilderijen geklasseerd onder abstracte kunst. In 1973 overleed hij aan een longontsteking.

Een van de bekendste Belgische kunstenaars en ook een van de weinige die zo bekend is geworden. Geboren te Lessen in 1898. Van zijn jeugd is weinig bekend behalve het feit dat zijn moeder dood uit de Samber is gehaald toen hij 14 jaar was. Deze gebeurtenis komt in meerdere werken voor, waarbij zijn moeder wordt afgebeeld als de gesluierde vrouw. Hij kreeg een opleiding aan de Brusselse academie onderleiding van Gisbert Combaz, Emile Vandamme-Sylva en Constant Montald.

2 Jaar nadat hij was afgestudeerd trouwde hij met Georgette Berger. Hij werkte voor een behangpapierfabriek, waar hij zijn schilderkunst kon beoefenen en verbeteren, in deze periode ging zijn voorkeur uit naar abstracte en futurisctische kunst. Hier kwam verandering nadat hij Chirico had ontmoet. Hij begon aan het surrealisme waar hij zeer bekend mee is geworden. Hij staat nu vooral nog bekend met zijn uitspraak: “Ceci n’est pas une pipe” met daar bij een tekening van een pijp. Hij overleed in 1967 te Schaarbeek.

Kandinsky was oorspronkelijk als jurist verbonden aan de Universiteit van Moskou. In 1896 vertrok hij naar München in Duitsland. Daar studeerde hij eerst twee jaar aan de Anton-Azbé-school en daarna aan de Akademie der Bildenden Künste. Kandinsky was één van de grondleggers van de kunstenaarsgroep de Phalanx en na een jaar richtte hij de Phalanx-Malschule op. In 1909 stichtte hij met zijn vriend Alexej Javlenski de Neue Künstlergemeinschaft München. Na een jaar verliet hij echter de groep en in 1911 richtte hij, samen met Franz Marc, de kunstenaarsgroep "Der Blaue Reiter" op. Een jaar later verscheen in twee opeenvolgende edities zijn belangrijke essay Über das Geistige in der Kunst.

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog trok Kandinsky terug naar Moskou. Hij werd er leraar en trouwde er in 1917 met Nina de Andrejevski. Zijn bruid was 16, hij was 50. Na de oorlog keerde hij terug naar Duitsland en in 1922 werd hij professor aan het Bauhaus van Weimar, waaraan Paul Klee al verbonden was. Hier begon de meest productieve periode uit Kandinsky's leven. Hij noemde het zelf "de tijd, gekarakteriseerd door een lyrisch geometrisme". Toen het Bauhaus in 1925 verhuisde naar Dessau, oefende hij er dezelfde functie uit. In 1924 stichtte hij met Lyonel Feininger, Paul Klee en Alexej von Javlenski weer een andere kunstenaarsgroep, "Die Blauen Vier".

In 1928 verkreeg Kandinsky de Duitse nationaliteit, maar in 1933 moest hij Duitsland verlaten, net als Paul Klee. Het Bauhaus, dat het jaar ervoor overgeplaatst was naar Berlijn, werd datzelfde jaar door de Gestapo gesloten. Hij kwam naar Parijs, waar hij de Franse nationaliteit aannam en ging met Nina in Neuilly-sur-Seine wonen. Hij schilderde er in 1944 zijn laatste stuk "Getemperd élan" en stierf er op 13 december 1944. Hij stierf aan de gevolgen van atherosclerose, een vaatziekte.

Geboren te Livorno in 1884, hij was een van de zonen van een Joods handelaar en ze leefden in constante armoede en wanhoop. Hijzelf leed aan meerdere ernstige ziektes waardoor hij zijn hele leven met problemen kampten. Hij studeerde in Venetië en ging vaker naar de sloppenwijken dan naar de universiteit. Hij geraakte verslaafd aan drugs en drank en zou er zijn hele leven nooit vanaf geraken. 1906 Verhuisde hij naar Parijs, wat rond die tijd het middelpunt van de kunstwereld was, en begon al snel te schilderen om aan geld te geraken. Hij was bekend om zijn snelheid en het feit dat hij nooit terug kwam op een schilderij, als het volgens hem af was, dan raakte hij het niet meer aan. Hij werd door het leger geweigerd wegens zijn gezondheidsproblemen, hierdoor kwam hij in een depressie en begon nog meer te drinken. Hij had vele relaties en bij 2 van zijn modellen had hij zelfs een kind, hoewel hij er 1 nooit heeft erkend. Toen hij het einde voelde naderen probeerde hij zijn vrouw (zwanger van zijn 3de kind) te overtuigen om samen met hem zelfmoord te plegen, zij weigerde echter en hij stierf alleen. Zij gooide zich enkele dagen na zijn begrafenis van de 5de verdieping samen met haar nog ongeboren kind. In 1930 werd zij pas herbegraven zodat zij naast haar geliefde kon worden begraven.

Amedeo’s stijl was zeer persoonlijk en leek wat op kubisme, maar zonder de scherpe hoeken. Hoe schilderde ook naakte vrouwen wat toen zeer pornografisch was waardoor hij moeilijk geld verdiende.

Geboren op de nacht van 1 naar 2 april 1891 te Brühl. Hij was een Duitse kunstenaar en vocht in de 1ste wereldoorlog aan hun zijde, maar daarvoor leeft hij een tijd in Parijs om waar hij zijn eerste echte werk maakte. Na de oorlog heeft hij vele ideeën opgedaan en sluit hij zich aan bij de Keulse Dada-groep. 2 Jaar nadien woont hij alweer in Parijs waar hij de frottage-techniek ontdekt (met papier een voorwerp bedekken en daarna met een potlood erover gaat totdat het voorwerp duidelijk wordt). Samen met Miró creëren ze de grattage-techniek, waarbij men (meestal opgedroogde) verf van het doek wordt afgeschraapt, wat een bijzonder effect creëert. Terwijl de 2de wereldoorlog overal losbreekt vlucht hij weg uit Parijs, omdat hij als een staatsvijand wordt beschouwd. Later zal hij terug in Frankrijk komen wonen waar hij tot zijn dood verbleef. Hij stierf op 85-jarige leeftijd op de nacht van 1 op 2 april.

Geboren te Gera (Duitsland) in 1891, hij melde zich in 1914 aan om te gaan vechten aan het front en na zijn terugkomst in 1918 beschreef hij de oorlog als een ervaring die hij niet had willen missen. In zijn werken liet hij zijn ervaringen blijken en deze waren meestal zwartgallig en duister. Zijn kunstwerken joegen ook de burgerij vaak de kast op, vooral zijn realistische blik van hoe de maatschappij werkte schokte velen. Toen het nazi regime aan de macht kwam werden zijn schilderijen als ontaarde kunst gezien, want deze toonde de wereld anders dan de nazi’s wilden. Vele van zijn kunstwerken werden verbrand, maar hijzelf bleef in Duitsland wonen hoewel hij geen toelating kreeg om te schilderen.
Hij tekende landschappen vanaf dat moment totdat hij in 1961 overleed aan een hersenbloeding